پیام 21

گناه گريزي

زشتي گناه، خانه دل آدمي را تاريك و سياه و آن را محل آمد و شد شيطان مي‌سازد. خنجر گناه، چشم دل را كور مي‌كند و اين كوردلي، به ناپاكي جسم مي‌انجامد. نبي اكرم(ص) مي‌فرمايد:

ٳذا خَبَثَ القَلبُ خَبَثَ الجَسَد.

هر گاه دل آدمي ناپاك شد، جسم نيز ناپاك مي‌شود.                        (همان، ص 136)

مراقبت از كردارها و رفتارها و محاسبه و دقت در آن، شرط بازدارندگي از گناه است. بزرگ‌ترين زيان گناه، نافرماني خدايي است كه هيچ خطايي در محضر او زيبنده نيست. رسول الله(ص) خطاب به ابوذر مي‌فرمايد:

 

يا اَباذَرَ! لا تَنْظُرْ اِلي صِغْرِ الْخَطِيئَهِِ و َلكِنْ اُنْظُرْ اِليَ مَنْ عَصَيتَ.         (مجموعه ورام، ج2، ص53)

اباذر! به كوچكي گناه نگاه مكن، بلكه به آن كسي بنگر كه او را نافرماني كرده‌اي.

بنابراين، حسابرسي كردار، در بازدارندگي و پيشگيري از گناه مؤثر است. رسول گرامي اسلام (ص)مي‌فرمايد:

حاسِبُوا اَنْفُسَكُم قَبْلَ اَن تُحاسَبُوا وَزِنُوها قَبْلَ ٲنْ تُوزَنُوا وتَجَهَّزُوا و لِلْعَرْصِ‌الاَكْبَرِ.

(بحار‌الانوار، ج70، ص73)

پيش از آن‌كه به حساب شما برسند، خود، به حساب خويش برسيد و پيش از آن‌كه مورد سنجش قرار گيريد، خويشتن را بسنجيد و خود را براي بزرگ‌ترين امتحان آماده سازيد.

خويشتن‌داري، براي انسان به ويژه در دوران جواني اهميت بسياري دارد. پيامبر اسلام مي‌فرمايد:

يَقُولُ الله ايَّها الشّابَ التّارِكَ شَهْوَتَهُ فِي المُبتَذِلِ شَبابَهُ! اَنْتَ عِندي كَبَعْضِ مَلائِكَتي.

(صادق احسان بخش، آثار الصّادقين، ج9، ص253؛ كنزالعمال، ج15، ص775)

اي جواني كه شهوت‌هاي خود را در راه من ترك گفته‌اي، آن شهوت‌هايي كه جواني را به ابتذال مي‌كشاند، بدان تو در پيشگاه من همانند بعضي از فرشتگانم هستي.

پيامبر اكرم(ص) با زشت انگاشتن گناه، به تمثيل آن پرداخته و فرموده است:

عَجِبْتُ لِمَنْ يَحْتَميِ مِنَ الطّعامِ مَخافَة الدّاءِ كَيْفَ لا يَحْتَمي مِنَ الذُّنُوبِ مَخافَة النّار.

در شگفتم از كسي كه از بيم درد، از غذا پرهيز مي‌كند؛ چگونه از ترس آتش از گناهان پرهيز نمي‌كند.                                                                                (بحار‌الانوار، ج69، ص 347)

آورده‌اند كه مرد بيماري از مقابل پيامبر و اصحابش گذشت. بعضي از ياران، آن مرد را ديوانه خطاب كردند. رسول گرامي اسلام(ص) با اشاره به بيمار بودن آن رهگذر فرمود: 

«ديوانه آن مرد و زني است كه جواني خويش را در غير فرمان‌برداري خدا هدر داده باشد.» 

 آن حضرت مي‌فرمايد:

هر كس كار زشت يا چيزي كه به آن تمايل دارد، براي او پيش بيايد و از ترس خدا از آن دوري گزيند، خداوند آتش را بر او حرام مي‌گرداند و او را از ترس بزرگ ايمن مي‌دارد و به وعده‌اي كه كتاب خدا به او داده است، عمل خواهد كرد، آن‌جا كه فرموده است:

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ؛

كسي كه از مقام پروردگارش بترسد؛ دو بهشت دارد. (الرّحمن:46)